Ανάπλαση Λεωφόρου Καραμανλή: 11 ερωτήματα, 11 ξεκάθαρες αλήθειες

Η «Φωνή» συγκέντρωσε τις βασικότερες ενστάσεις για το μεγάλο έργο των Αχαρνών και δίνει απαντήσεις σε όλα όσα ακούγονται και γράφονται το τελευταίο διάστημα.

Ρεπορτάζ: Άρτεμις Γκούρλια

Ένα από τα μεγαλύτερα έργα που πραγματοποιούνται αυτή τη στιγμή στις Αχαρνές είναι η ανάπλαση της Λ. Καραμανλή. Ένα έργο κόστους περίπου δέκα εκατομμυρίων, για το οποίο ο Δήμαρχος Σπύρος Βρεττός έδωσε πολύ μεγάλο αγώνα τόσο για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης όσο και για την υλοποίησή του. Η ανάπλαση έχει πλέον πάρει την τελική της μορφή και απομένουν λίγοι μήνες προκειμένου να παραδοθεί ολοκληρωμένο, κάτι που αναμένεται να συμβεί έως το τέλος του χρόνου.

Η αναγκαιότητά του ήταν κοινή διαπίστωση κάθε δημότη των Αχαρνών και μάλιστα ήταν από τα βασικά παράπονα που διατυπώνονταν όχι μόνο τα τελευταία χρόνια, αλλά εδώ και… δεκαετίες, αφού πρόκειται για έναν κεντρικότατο οδικό άξονα, με μεγάλο κυκλοφοριακό φόρτο, ο οποίος χωρίς υπερβολές έμοιαζε με δρόμο… χωριού κι όχι με λεωφόρο ενός δήμου. Θα περίμενε κανείς επομένως να υπάρξει θερμή υποδοχή του έργου από όλη την κοινότητα. Και η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι χαίρονται και συγχαίρουν τη δημοτική αρχή.

Παρόλα αυτά στο διαδίκτυο κάποιοι τους τελευταίους μήνες έχουν επιδοθεί σε ένα μπαράζ επικρίσεων και σε έναν καταιγισμό αρνητικών σχολίων, τα οποία πολλές φορές ξεπερνούν τα όρια και φτάνουν στις βρισιές, τις κατάρες, τις συκοφαντίες και τον απόλυτο παραλογισμό. Για τη δημοτική αρχή όμως φαίνεται πως «εδώ δεν πιάνουν οι κατάρες, δεν πιάνουν οι ευχές», συνεχίζει απτόητη τις εργασίες, γνωρίζοντας πως αυτό που θα παραδώσει στην πόλη θα είναι ένα έργο σύγχρονο, ασφαλές και αντάξιο του οράματος που έχει για τις Αχαρνές.

Η «Φωνή» ακούγοντας όμως την άλλη πλευρά και τις αιτιάσεις της μέσω του ρεπορτάζ δίνει σήμερα απαντήσεις σε όσα λέγονται για το έργο. Συγκεντρώσαμε τα αρνητικά σχόλια και αναζητήσαμε απαντήσεις και σας τις παρουσιάζουμε.

1. Γιατί έπρεπε να μπει νησίδα στη μέση του δρόμου και να υπάρχει μια λωρίδα ανά κατεύθυνση;

Τα πράγματα είναι απλά. Κατ’ αρχάς όλοι γνωρίζουμε ότι η Λ. Καραμανλή από… πάντα είχε μία λωρίδα ανά κατεύθυνση. Μία είχε, μία θα συνεχίσει να έχει. Όσοι θεωρούσαν ότι τα παράνομα προσπεράσματα και οι χώροι μπροστά από τα καταστήματα ήταν… «λωρίδες» μάλλον κάποιο λάθος κάνουν.

Όσον αφορά τη νησίδα, δεν νοείται σήμερα δρόμος τόσο μεγάλης κυκλοφορίας που να μην έχει νησίδα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να οριοθετηθεί ο δρόμος με ασφάλεια και να γίνεται ελεγχόμενη η κυκλοφορία στους κάθετους δρόμους.

2. Γιατί χρειάζονταν πεζοδρόμια και μάλιστα τόσο φαρδιά;

Το συγκεκριμένο ερώτημα πραγματικά ακούγεται ως ανέκδοτο. Η Καραμανλή ένας δρόμος με δεκάδες καταστήματα δεν είχε καθόλου πεζοδρόμια. Πρέπει μάλλον να μιλάμε για μοναδική περίπτωση στην Αττική, με συνθήκες που θύμιζαν τριτοκοσμική χώρα. Επομένως η απάντηση στην ανάγκη πεζοδρομίων είναι τουλάχιστον αυτονόητη για τον κοινό νου.

Όσον αφορά το πλάτος των πεζοδρομίων, επανερχόμαστε στο θέμα των καταστημάτων. Μια ανάπλαση δεν γίνεται ούτε για ένα ούτε για δύο ούτε καν για πέντε χρόνια. Όσο για το επιχείρημα κανένας δεν περπατούσε στην Καραμανλή, είναι λογικό. Όποιος μέχρι τώρα προσπαθούσε να περπατήσει, θα έμοιαζε με αθλητή extreme sports. Τώρα αυτό αλλάζει και η νέα εικόνα θα είναι εντελώς διαφορετική.

3. Πώς θα περνάνε τα βαρέα οχήματα;

Στο πλαίσιο της κριτικής κάποιοι ενδιαφέρθηκαν και για τα βαρέα οχήματα. Προφανώς δεν είναι οι ίδιοι που διαμαρτύρονταν γιατί περνάνε από τον ιστό της πόλης βαρέα οχήματα, αν και απαγορεύεται. Ή μήπως είναι; Ποιος ξέρει… Σίγουρα πάντως θα έπρεπε να τους ενδιαφέρει περισσότερο η ασφάλεια παρά το πως θα κινηθούν τεράστιες νταλίκες, οι οποίες μάλιστα συχνά πυκνά προκαλούσαν τεράστια προβλήματα. Ο δρόμος δεν γίνεται για να διευκολύνει τις νταλίκες, αλλά όλο τον πληθυσμό της πόλης και τους διερχόμενους επισκέπτες.

4. Πώς θα μετακινούνται τα ασθενοφόρα, αν χρειαστεί να περάσουν;

Είναι ένα ερώτημα που το ακούμε όλοι. Με μια διαφορά. Πως όποιος προσπαθούσε να περάσει από την παλιά Καραμανλή ένα μεσημέρι ας πούμε, θυμάται πολύ καλά πως όχι ασθενοφόρο και πυροσβεστική δεν περνούσε, αλλά ούτε μηχανάκι από το μποτιλιάρισμα, τα διπλοπαρκαρισμένα και όσους προσπαθούσαν να στρίψουν δεξιά και αριστερά. Επομένως η όψιμη ανησυχία μοιάζει κάτι άλλο να υποκρύπτει.

5. Γιατί η νησίδα έπρεπε να είναι τόσο φαρδιά;

Επειδή πλέον αντιλαμβανόμαστε πως οι ειδικοί είναι πολλοί, ας εξηγήσουμε πως τέτοια έργα δεν τα σχεδιάζει κάποιος σε ένα μπακαλόχαρτο. Για το έργο έχουν γίνει εννιά (!!!) διαφορετικές μελέτες, την καθεμία από τις οποίες επιμελείται επιτελείο ειδικών. Μία από αυτές ήταν και η κυκλοφοριακή μελέτη, η οποία ακολουθεί συγκεκριμένους κανόνες. Δεν αποφασίζει καθένας ό,τι τον βολεύει.

Η νησίδα θα πρέπει να έχει συγκεκριμένο πλάτος, προκειμένου να μπορεί να σταθεί πάνω της ένας γονέας με το παιδί του, ένα αναπηρικό καροτσάκι ή ένα ζευγάρι. Ταυτόχρονα, στη νησίδα υπάρχουν φωτιστικά σώματα, ενώ πλέον πραγματοποιούνται και φυτεύσεις. Σε τριάντα πόντους πλάτος σίγουρα όχι δέντρα, ούτε θάμνοι δεν χωράνε.

6. Τι χρειάζονται οι κόμβοι που γίνονται; Θα δυσκολεύουν την κυκλοφορία, έπρεπε να μπουν φανάρια;

Αναφερθήκαμε στις συγκοινωνιακές μελέτες. Επειδή πολλοί το καλοκαίρι πήγαν διακοπές, ίσως τους έβγαλε ο δρόμος σε άλλες πόλεις, όπως η Λάρισα, η Πρέβεζα, η Καλαμάτα ή τα Γιάννενα. Τότε θα είχαν την ευκαιρία να διαπιστώσουν την σχεδόν παντελή απουσία φαναριών σε μεγάλους δρόμους και την ύπαρξη δεκάδων κόμβων. Εδώ και αρκετά χρόνια από τους κατασκευαστές τέτοιων έργων, επιλέγονται οι κόμβοι γιατί έχουν ένα μεγάλο προτέρημα: δεν διακόπτουν τη ροή της κίνησης.

Παράλληλα δίνει τη δυνατότητα με ασφάλεια να γίνεται η έξοδος και η είσοδος στη Λεωφόρο. Μοιάζει επομένως ουτοπικό την ώρα που όλοι καταργούν τα φανάρια για χάρη των κόμβων εδώ να γίνει το αντίθετο.

7. Πώς θα περνάνε οι ντιλιβεράδες με τα μηχανάκια;

Όσο περίεργο κι αν φαίνεται, ακούστηκε κι αυτό. Πιθανόν το ερώτημα να διατυπώθηκε από επαγγελματίες του είδους, αλλά ας σοβαρευτούμε. Το θέμα των παιδιών με τα μηχανάκια αναδεικνύεται σε όλη την Αττική, καθώς η δουλειά τους αναγκάζει να κινούνται γρήγορα αλλά και ορισμένες φορές στα όρια του παράνομου. Αυτό θα πρέπει να περιοριστεί για τη δική τους ασφάλεια. Η κίνηση ανάμεσα στα αυτοκίνητα, τα προσπεράσματα και άλλα τέτοια θα πρέπει να σταματήσουν για μη ελαχιστοποιηθούν τα ατυχήματα.

8. Πόσα μαγαζιά θα κλείσουν μετά τις αλλαγές στον δρόμο;

Ας είμαστε σοβαροί. Κανένα μαγαζί δεν κλείνει επειδή γίνεται ανάπλαση ενός δρόμου. Οι επαγγελματίες της περιοχής, πιθανότατα, είναι οι πρώτοι που θέλουν ένα σύγχρονο δρόμο μπροστά από τα μαγαζιά τους. Άλλωστε ακόμη δεν έχουν φανεί τέτοια δείγματα. Για να είμαστε όμως ακριβείς έχουν γίνει βήματα στην αντίθετη κατεύθυνση, καθώς τους τελευταίους μήνες έχουν ανοίξει καινούρια καταστήματα και μάλιστα κάποια και στην εστίαση. Επομένως άνθρακες ο θησαυρός και σε αυτή την περίπτωση.

9. Πού θα παρκάρουν όσοι θέλουν να ψωνίσουν στα καταστήματα;

Στην Καραμανλή υπάρχουν δεκάδες κάθετοι δρόμοι, στους οποίους κάλλιστα μπορεί κάποιος να παρκάρει και μετά από 3-5 λεπτά περπάτημα στα καινούρια πεζοδρόμια να φτάσει στο κατάστημα που θέλει. Εάν θέλουμε να συνεχίσουμε το ελληνικό παράδοξο, πως για να ψωνίσουμε παρκάρουμε ακριβώς απ’ έξω από το μαγαζί κάνοντας το χαρακτηριστικό νόημα «δυο λεπτάκια αδερφέ» κι ας δημιουργούμε μια μικρή… κόλαση, ας το επιχειρήσουμε πλέον σε κάποιο άλλο δρόμο.

Εκτός αυτού σε κάθε προηγμένη χώρα θεωρείται αυτονόητο πως μια επιχείρηση που δέχεται κόσμο, θα πρέπει να έχει και αντίστοιχο χώρο πάρκινγκ και όχι να χρησιμοποιεί τον δημόσιο χώρο, εμποδίζοντας τους κατοίκους της περιοχής ή κάθε άλλο οδηγό. Απλά πράγματα, που αλλού τα έχουν λύσει εδώ και δεκαετίες.

10. Πώς γίνεται μια ανάπλαση να ασχήμυνε έναν τέτοιο δρόμο;

Μπορεί το έργο να μην έχει τελειώσει, αλλά κάποιοι ήδη έβγαλαν το συμπέρασμα πως ο δρόμος είναι άσχημος. Εντάξει αντιληπτό πως τρολάρουν, αλλά ας πούμε δύο κουβέντες και γι’ αυτό. Η Λ. Καραμανλή ήταν ο ορισμός της ασχήμιας.

Δεν υπήρχε τίποτα σωστό και γι’ αυτό άλλωστε ήταν καθολική απαίτηση η ανάπλασή της. Τώρα εάν σε κάποιους δεν αρέσουν το χρώμα από τις πλάκες, το σχέδια από τα παγκάκια ή τα φωτιστικά σώματα (το διαβάσαμε και αυτό) είναι προσωπικό τους γούστο. Σε κανέναν δεν μπορούν να αρέσουν όλα. Κανένας όμως δεν μπορεί να πει πως αυτός ο δρόμος δεν είναι καλύτερος από τον προηγούμενο.

11. Τι χρειάζεται το έργο αφού και πάλι θα πλημμυρίζουμε;

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Καραμανλή ήταν η συσσώρευση υδάτων όταν έβρεχε. Τα νερά της βροχής κατέβαιναν από ψηλότερα και μη βρίσκοντας δίοδο απορροής συγκεντρώνονταν στο οδόστρωμα, δημιουργώντας μικρές λίμνες. Το κακό είναι πως αυτό θα ξανασυμβεί. Το καλό είναι πως θα το δούμε για ελάχιστες φορές ακόμη. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Η Λ. Καραμανλή εξ αρχής δεν είχε ούτε ένα φρεάτιο και το αποτέλεσμα το βλέπαμε. Έτσι η ανάπλαση περιλάμβανε και αποχετευτικά έργα, δηλαδή φρεάτια αλλά και αγωγούς που θα συγκέντρωναν τα νερά και θα τα οδηγούσαν στα μεγάλα ρέματα. Έτσι και έγινε και μάλιστα αποδείχτηκε ένα από τα πλέον δύσκολα κομμάτια του έργου, καθώς προέκυψαν απίστευτα προβλήματα. Συνεχώς διαβάζαμε να γίνουν φρεάτια, αλλά αυτά από μόνα τους δεν αρκούν, κάπου θα πρέπει να κατευθυνθούν τα νερά.

Στο μισό έργο αυτά θα πέφτουν στο ρέμα της Εσχατιάς. Από τη μέση όμως και κάτω τα νερά θα πρέπει να διοχετευτούν στο ρέμα της Καναπίτσας περίπου στο ύψος της Πλ. Γεμιστού. Δυστυχώς όμως παρά τις συνεχείς οχλήσεις του Δήμου προς το Υπουργείο εδώ και ένα χρόνο, η άδεια δεν έχει ακόμη δοθεί. Αποτέλεσμα είναι τα φρεάτια να παραμείνουν ταπωμένα και η προηγούμενη κατάσταση να διατηρηθεί για λίγο χρόνο ακόμη. Μόλις το υπουργείο συναινέσει, πλέον οι… λίμνες της Καραμανλή θα παραμείνουν στη μνήμη μας ως μια ανάμνηση στις δημοσιεύσεις του facebook.

Προσπαθήσαμε με έναν διαφορετικό τρόπο να δώσουμε μια σαφή ενημέρωση στους δημότες για αυτό το πολύ μεγάλο έργο. Μέσα από – ακραίες- δημοσιεύσεις και σχόλα των κοινωνικών δικτύων αναδείξαμε τα σημαντικότερα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ανάπλαση της Καραμανλή. Χρησιμοποιήσαμε χιούμορ αλλά και παραδείγματα για να γίνει σε όλους αντιληπτή η σημασία της. Αφήσαμε μόνο ένα πράγμα εκτός των 11 ερωτημάτων. Την οδική ασφάλεια. Είναι κάτι που δεν σηκώνει αστεία. Η Λ. Καραμανλή είχε χαρακτηριστεί από όλους «καρμανιόλα». Ήταν ο δρόμος με τα περισσότερα καταγεγραμμένα τροχαία. Δυστυχώς είχε βαφτεί με αίμα πάρα πολλές φορές. Ήταν εκεί που καταγράφηκαν τα περισσότερα θανατηφόρα δυστυχήματα. Κάθε φορά όλοι τόνιζαν πως κάτι πρέπει να γίνει επιτέλους. Τώρα που γίνεται λοιπόν δεν γίνεται άκριτα, αλόγιστα και άσκοπα να διατυπώνονται αστείες κατηγορίες για μικροπολιτικούς σκοπούς ή για προσωπικά οφέλη. Δεν μπορεί μια μαμά να λέει «θα καθυστερώ το μεσημέρι να πάρω το παιδί από το σχολείο γιατί θα έχει κίνηση», όταν το πιθανότερο είναι πως αυτή η μαμά δεν τολμούσε να μπει στην Καραμανλή από έναν κάθετο δρόμο, όπου βασίλευε η… προτεραιότητα του ισχυρού ή του μεγαλύτερου σε όγκο αυτοκινήτου.

Η οδική ασφάλεια δεν είναι αναγκαία για κάθε πόλη που σέβεται τον εαυτό της. Γίνεται ένας δρόμος που θα αλλάξει τη ζωή σε μια πολύ μεγάλη περιοχή και μεσοπρόθεσμα θα δημιουργήσει νέες συνήθειες. Και τότε ποιος ξέρει, ίσως θα αξίζει να κάθεσαι σε ένα παγκάκι και να βλέπεις την Πάρνηθα.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Η Φωνή της Ανατολικής Αττικής