Η Κρίστα Γκέιλ Πάικ, θανατοποινίτισσα στο Τενεσί για μια δολοφονία που διέπραξε το 1995, παρέμενε ζωντανή το βράδυ της Τετάρτης (30/09), καθώς οι Αρχές της πολιτείας δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν την εκτέλεσή της με θανατηφόρα ένεση, σύμφωνα με δημοσιογράφους που βρίσκονταν στη φυλακή ως μάρτυρες της διαδικασίας.
Η εκτέλεση της 50χρονης, η οποία θα ήταν η πρώτη γυναίκα που θανατώνεται από την Πολιτεία του Τενεσί εδώ και τουλάχιστον 200 χρόνια, καθυστέρησε επί ώρες, την ώρα που τα δικαστήρια εξέταζαν μία ακόμη προσφυγή της τελευταίας στιγμής.
Η Πάικ επρόκειτο να εκτελεστεί για έναν φόνο που είχε διαπράξει όταν ήταν 18 ετών. Η διαδικασία φάνηκε αρχικά να ανοίγει ξανά, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ανέτρεψε απόφαση εφετείου που είχε «παγώσει» τη θανατηφόρα ένεση μόλις μία ώρα πριν από την προγραμματισμένη έναρξή της.
Οι αρχές επιχείρησαν στη συνέχεια να προχωρήσουν κανονικά στην εκτέλεση.
Σύμφωνα με όσα παρατήρησαν οι δημοσιογράφοι, φάνηκε να χορηγούνται στην Πάικ δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης.
Στις 19:46, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι έκλεισαν την κουρτίνα που χώριζε την αίθουσα εκτέλεσης από τον χώρο όπου βρίσκονταν οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης. Τρία λεπτά αργότερα την άνοιξαν ξανά. Η Πάικ ακουγόταν να ροχαλίζει δυνατά. Στις 20:06 η κουρτίνα έκλεισε και πάλι.
Το ροχαλητό της εξακολουθούσε να ακούγεται πίσω από την κλειστή κουρτίνα μέχρι περίπου τις 20:53, όταν το μικρόφωνο έκλεισε. Τότε ανακοινώθηκε ότι οι δημοσιογράφοι που παρακολουθούσαν την εκτέλεση έπρεπε να απομακρυνθούν από τον χώρο.
Η εκπρόσωπος του σωφρονιστικού καταστήματος του Τενεσί, Ντορίντα Κάρτερ, είπε στους δημοσιογράφους ότι δεν ήταν σε θέση να δώσει άμεσα πληροφορίες για το τι είχε συμβεί. Την ίδια ώρα, οχήματα έκτακτης ανάγκης εθεάθησαν να μπαίνουν και να βγαίνουν από τη φυλακή.
Οι δικηγόροι ζήτησαν να σταματήσει αμέσως η εκτέλεση
Αργά το βράδυ της Τετάρτης (30/09), οι δικηγόροι της Πάικ κατέθεσαν επείγουσα προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, ζητώντας την άμεση διακοπή και αναστολή της εκτέλεσης. Υποστήριξαν ότι η 50χρονη βρισκόταν σε «αχρείαστη οδύνη» και ότι παραβιαζόταν το δικαίωμά της να μην υποβληθεί σε σκληρή και ασυνήθιστη τιμωρία.
Παράλληλα, κατέθεσαν προσφυγές στο Εφετείο της 6ης Περιφέρειας και σε ομοσπονδιακό περιφερειακό δικαστήριο. Στην προσφυγή τους υποστήριξαν ακόμη ότι οι σωφρονιστικές Αρχές θα έπρεπε να ξεκινήσουν μέτρα για τη διάσωση της ζωής της. «Η μη παροχή τέτοιας φροντίδας συνιστά εσκεμμένη αδιαφορία απέναντι σε νόμιμες και σοβαρές ιατρικές ανάγκες», ανέφεραν.
Η δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ
Η Πάικ και ο τότε σύντροφός της καταδικάστηκαν για τη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ το 1995. Η νεαρή γυναίκα, συμμαθήτριά τους σε κέντρο επαγγελματικής κατάρτισης στο Νόξβιλ, ξυλοκοπήθηκε και μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου.
Η υπόθεση είχε προκαλέσει μεγάλη δημοσιότητα, μεταξύ άλλων επειδή στο σώμα της Σλέμερ είχε χαραχθεί μία πεντάλφα, ενώ και άλλα στοιχεία του εγκλήματος είχαν ενισχύσει τους φόβους περί σατανισμού που χαρακτήριζαν τον λεγόμενο «σατανικό πανικό» των δεκαετιών του 1980 και του 1990.
Η υπόθεση της Πάικ είναι η δεύτερη μέσα στο 2026 κατά την οποία το Τενεσί δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει προγραμματισμένη εκτέλεση.
Τον Μάιο, οι Αρχές ακύρωσαν τη θανατηφόρα ένεση του Τόνι Καράδερς, ο οποίος είχε καταδικαστεί για την απαγωγή και τη δολοφονία τριών ανθρώπων το 1994. Οι υπεύθυνοι της εκτέλεσης είχαν προσπαθήσει επί περισσότερο από μία ώρα, χωρίς επιτυχία, να τοποθετήσουν ενδοφλέβια γραμμή για τη χορήγηση της πεντοβαρβιτάλης.
Η δικαστική μάχη λίγες ώρες πριν από την εκτέλεση
Η Πάικ επρόκειτο αρχικά να εκτελεστεί το πρωί της Τετάρτης (30/09) και οι μάρτυρες της διαδικασίας είχαν ήδη συγκεντρωθεί στις φυλακές υψίστης ασφαλείας Riverbend στο Νάσβιλ. Ωστόσο, το Εφετείο της 6ης Περιφέρειας αποφάσισε με ψήφους 2-1 να αναστείλει την εκτέλεση.
Το δικαστήριο έκρινε ότι ήταν απαραίτητη μια καθυστέρηση προκειμένου να εξεταστεί εάν οι ισχυρισμοί της Πάικ ότι είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση στην παιδική της ηλικία είχαν ληφθεί πλήρως υπόψη κατά την επιβολή της ποινής της.
Το γραφείο του γενικού εισαγγελέα προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας ότι η αναστολή της εκτέλεσης την τελευταία στιγμή προκαλούσε νέο τραύμα στην οικογένεια της Σλέμερ και επιβράβευε «καταχρηστικές τακτικές καθυστέρησης» από τους δικηγόρους της Πάικ.
Αργότερα μέσα στην ημέρα, το Ανώτατο Δικαστήριο άνοιξε τον δρόμο για να προχωρήσει η εκτέλεση. Η συντηρητική πλειοψηφία του δικαστηρίου δεν αιτιολόγησε την απόφασή της. Οι τρεις φιλελεύθεροι δικαστές υπέγραψαν διαφωνούσα γνώμη, υποστηρίζοντας ότι οι ισχυρισμοί της Πάικ άξιζαν πιο προσεκτική εξέταση.
Η δικαστής Σόνια Σοτομαγιόρ έγραψε ότι η απόφαση να αρθεί η αναστολή παρενέβαινε στον τρόπο με τον οποίο το Εφετείο της 6ης Περιφέρειας χειριζόταν την υπόθεση και «εμποδίζει χωρίς λόγο το συγκεκριμένο δικαστήριο να εξετάσει όπως πρέπει τον ισχυρισμό της Πάικ».
Η Πάικ δεν αρνείται ότι διέπραξε τον φόνο
Η Πάικ δεν αμφισβητεί ότι σκότωσε τη Σλέμερ. Οι υποστηρικτές της, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι η πολιτεία θα πρέπει να λάβει υπόψη την ηλικία της την εποχή του εγκλήματος, την ψυχική της κατάσταση και τους ισχυρισμούς της ότι είχε υποστεί σοβαρή σεξουαλική κακοποίηση, μεταξύ άλλων βιασμό από τότε που ήταν ακόμη πολύ μικρό παιδί.
«Είναι αδιανόητο τον 21ο αιώνα το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης να βρίσκεται έτοιμο να εκτελέσει μία επιζήσασα βιασμού και σεξουαλικής κακοποίησης στην παιδική ηλικία, ενώ οι ένορκοι που την έκριναν δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να εξετάσουν αυτά τα γεγονότα κατά την αξιολόγηση της ηθικής ευθύνης της κατηγορουμένης», έγραψαν οι δικηγόροι της σε δικαστικό έγγραφο.
Η υπόθεση αναζωπύρωσε τη συζήτηση για τους νεαρούς θανατοποινίτες
Καθώς πλησίαζε η ημερομηνία της εκτέλεσης, επανήλθε η συζήτηση για την επιβολή της θανατικής ποινής σε πολύ νεαρούς δράστες. Ο βοηθός ομοσπονδιακός συνήγορος Στίβεν Φέρελ δήλωσε ότι η θανατική καταδίκη της Πάικ αποτελεί εξαίρεση, καθώς άλλοι 18χρονοι στο Τενεσί έχουν δει αντίστοιχες ποινές να ακυρώνονται.
Μετά τη δολοφονία, η Πάικ διαγνώστηκε με διπολική διαταραχή και διαταραχή μετατραυματικού στρες. Στην αίτησή της για επιείκεια είχε υποστηρίξει ότι αρχικά ήθελε απλώς να καβγαδίσει με τη Σλέμερ, αλλά τελικά τη σκότωσε σε μια ανεξέλεγκτη επίθεση, όταν δεν μπόρεσε να «πατήσει φρένο».
«Ημουν ένα ψυχικά άρρωστο παιδί 18 ετών. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να αντιληφθώ έστω και τη σοβαρότητα αυτού που είχα κάνει. Ακόμη περισσότερα για να αποδεχθώ πόσες ζωές επηρέασα. Αφαίρεσα τη ζωή του παιδιού, της αδελφής, της φίλης κάποιου. Με αρρωσταίνει τώρα η σκέψη ότι ήμουν ικανή να διαπράξω ένα τέτοιο έγκλημα», ανέφερε σε δήλωσή της.
Η μητέρα της Σλέμερ: «Περιμένω εδώ και δεκαετίες»
Η μητέρα της Κόλιν Σλέμερ είχε δηλώσει ότι επιθυμούσε να πραγματοποιηθεί η εκτέλεση, λέγοντας ότι περίμενε επί δεκαετίες να εφαρμοστεί η ποινή που επιβλήθηκε στην Πάικ. «Κάθε φορά που το σκέφτομαι, σκέφτομαι την Κόλιν να νιώθει αυτόν τον πόνο και να προσπαθεί να σηκωθεί και να τρέξει», δήλωσε η Μέι Μαρτίνες στο Associated Press.
Οπως είπε, μια ομάδα συγκέντρωσε χρήματα ώστε η ίδια και ο σύζυγός της να ταξιδέψουν από τη Φλόριντα για να παρακολουθήσουν την εκτέλεση. Η Μαρτίνες υποστήριξε επίσης ότι η ηλικία της δικής της κόρης θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στη συζήτηση για την τύχη της Πάικ. «Δεν περνά ημέρα ή λεπτό που να μη σκέφτομαι την Κόλιν. Οι γιορτές είναι οι χειρότερες», είπε, σημειώνοντας ότι η κόρη της θα είχε κλείσει τα 51 τον Σεπτέμβριο.
Η δολοφονία είχε συγκλονίσει τότε το Νόξβιλ. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, η Πάικ φοβόταν ότι η Σλέμερ προσπαθούσε να της «κλέψει» τον σύντροφο και την παρέσυρε σε δασώδη περιοχή στις 12 Ιανουαρίου 1995.
Εκεί, την τραυμάτισε με κοπίδι και τη χτύπησε με ένα μεγάλο κομμάτι ασφάλτου. Ο Σιπ, ο τότε σύντροφος της Πάικ, έχει παραδεχθεί ότι ήταν εκείνος που χάραξε στο σώμα της μια πεντάλφα, το σύμβολο σε σχήμα αστεριού που συνδέεται με τον σατανισμό. Ο Σιπ ήταν 17 ετών όταν διαπράχθηκε το έγκλημα και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αποφυλάκισης υπό όρους.
Η Πάικ ήταν η μόνη που καταδικάστηκε σε θάνατο.
Σπάνιες οι εκτελέσεις γυναικών στις ΗΠΑ
Το Τενεσί δεν έχει εκτελέσει γυναίκα εδώ και τουλάχιστον 200 χρόνια, σύμφωνα με τη Ρόμπιν Μ. Μάχερ, εκτελεστική διευθύντρια του Κέντρου Πληροφοριών για τη Θανατική Ποινή. Τα παλαιότερα αρχεία, ωστόσο, παρουσιάζουν κενά και έτσι είναι δύσκολο να προσδιοριστούν με ακρίβεια οι λεπτομέρειες για την τελευταία γυναίκα που εκτελέστηκε στην πολιτεία.
Από το 1976, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε εκ νέου τη θανατική ποινή, έχουν εκτελεστεί 18 γυναίκες, αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 1% του συνόλου των εκτελέσεων, σύμφωνα με το Κέντρο.
Το 2023, το Μιζούρι εκτέλεσε την Αμπερ ΜακΛάφλιν για μια δολοφονία του 2003, σε αυτό που θεωρείται η πρώτη εκτέλεση διεμφυλικής γυναίκας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 2021, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εκτέλεσε τη Λίσα Μοντγκόμερι, στην πρώτη ομοσπονδιακή εκτέλεση γυναίκας έπειτα από σχεδόν επτά δεκαετίες.
Η Κρίστα Πάικ θα γινόταν το 30ό άτομο που εκτελείται στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσα στο 2026, μετά την εκτέλεση που πραγματοποίησε η Φλόριντα την Τρίτη (29/09).
Με πληροφορίες από CNN, Associated Press
