Γράφει ο Χρήστος Ράπτης , Δημοτικός Σύμβουλος Σαρωνικού/Γραμματέας Δημοτικού Συμβουλίου
Το Δημοτικό Συμβούλιο αποτελεί το ανώτατο δημοκρατικό όργανο ενός Δήμου. Είναι ο χώρος όπου οι αιρετοί, ανεξάρτητα από την παράταξή τους, οφείλουν να εκφράζονται ελεύθερα, να διαφωνούν πολιτικά, να αντιπαραθέτουν επιχειρήματα και να λογοδοτούν στους πολίτες.
Αυτό που παρακολουθήσαμε στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Σαρωνικού απείχε δραματικά από αυτή την εικόνα.
Η αίθουσα δεν θύμιζε χώρο δημοκρατικού διαλόγου. Θύμιζε αρένα, όπου η ένταση, οι αποδοκιμασίες, οι διακοπές και οι οργανωμένες παρεμβάσεις επιχείρησαν να υποκαταστήσουν τον πολιτικό λόγο.
Επικεφαλής και δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης δυσκολεύονταν ακόμη και να ολοκληρώσουν τις τοποθετήσεις τους. Κάθε διαφορετική άποψη πνιγόταν μέσα σε μια συντονισμένη αντίδραση δεκάδων παρευρισκομένων, αλλοιώνοντας την ίδια τη λειτουργία του κορυφαίου συλλογικού οργάνου του Δήμου.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι επικράτησε αυτή η εικόνα. Είναι ότι επιτράπηκε να επικρατήσει.
Όταν δεν προστατεύεται η απρόσκοπτη έκφραση όλων των αιρετών, δεν υποβαθμίζεται απλώς μια συνεδρίαση. Υποβαθμίζεται ο ίδιος ο θεσμός.
Η δημοκρατία δεν μετριέται σε ντεσιμπέλ. Δεν επικρατεί όποιος φωνάζει περισσότερο, ούτε όποιος συγκεντρώνει τα περισσότερα χειροκροτήματα. Η δημοκρατία προϋποθέτει σεβασμό στους κανόνες, ανοχή στη διαφορετική άποψη και ουσιαστικό διάλογο.
Η αντιπολίτευση δεν είναι εμπόδιο στη διοίκηση. Είναι θεσμικό αντίβαρο. Η δυνατότητά της να ασκεί έλεγχο και να εκφράζεται χωρίς εκφοβισμό, διακοπές και οργανωμένες πιέσεις δεν αποτελεί παραχώρηση της πλειοψηφίας. Αποτελεί δημοκρατική υποχρέωση όλων. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι όλα αυτά εκτυλίχθηκαν με αφορμή μια υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον της Δικαιοσύνης.
Μια δικαστική υπόθεση μετατράπηκε σε αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο, δημιουργώντας εντυπώσεις εκεί όπου οφείλει να υπάρχει θεσμική αυτοσυγκράτηση.
Ο Δήμος δεν είναι δικαστήριο.
Ο δήμαρχος δεν είναι εισαγγελέας.
Οι συγκεντρωμένοι πολίτες δεν αποτελούν σώμα ενόρκων.
Οι δικαστικές αποφάσεις δεν εκδίδονται με χειροκροτήματα, αποδοκιμασίες ή συνθήματα.
Οι θεσμοί δεν προστατεύονται με θορύβους. Προστατεύονται με κανόνες.
Και όταν οι κανόνες υποχωρούν μπροστά στις εντυπώσεις, δεν ηττάται η αντιπολίτευση.
Ηττάται η ίδια η δημοκρατική λειτουργία του Δήμου.
