Ο δεύτερος δηµοσκοπικός κύκλος µετά την ίδρυση των νέων κοµµάτων καταγράφει σταθεροποιηµένη στη δεύτερη θέση, µε ανοδικές τάσεις, την ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα, πτώση για την «Ελπίδα» της κ. Καρυστιανού και άνοδο για τη Ν.∆., η οποία φαίνεται να ευνοείται από την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού.
Ο Κ. Μητσοτάκης µε 33% συνεχίζει να συγκεντρώνει το µεγαλύτερο ποσοστό εµπιστοσύνης των Ελλήνων πολιτών για τη θέση του πρωθυπουργού, ενώ ακολουθούν µε 24,9% ο Αλ. Τσίπρας, µε 15,5% η Μ. Καρυστιανού και µε 14,9% ο Ν. Ανδρουλάκης. Η ερώτηση τέθηκε ξεχωριστά για τον καθένα και δεν πρέπει να συγχέεται µε την κλασική ερώτηση της καταλληλότητας. Το 29,2% του συνόλου, αυξηµένο κατά περίπου 2 ποσοστιαίες µονάδες, θα ήθελε µετά τις επόµενες εκλογές η Ν.∆. να συνεχίσει να είναι κυβέρνηση και ο Κ. Μητσοτάκης πρωθυπουργός, ένα ποσοστό που σχηµατοποιεί και περιγράφει τον σκληρό πυρήνα του κυβερνώντος κόµµατος και συσχετίζεται σε σηµαντικό βαθµό και µε τον δείκτη της εκλογικής επιρροής. Η συντριπτική πλειοψηφία, σε ποσοστό 68%, συνεχίζει να επιθυµεί την αλλαγή κυβέρνησης, όµως, όπως έχουµε επισηµάνει και στο παρελθόν, το ποσοστό αυτό δεν κατευθύνεται προς έναν συγκεκριµένο πολιτικό φορέα που θα µπορούσε να διαδραµατίσει τον ρόλο της ισχυρής εναλλακτικής πρότασης, αλλά διαχέεται στο σύνολο των αντιπολιτευόµενων κοµµάτων.
Το δίληµµα «αυτοδυναµία ή κυβέρνηση συνεργασίας» συνεχίζει να διχάζει το εκλογικό σώµα, µε το 48,6% να τάσσεται υπέρ της αυτοδύναµης κυβέρνησης, ακόµα και αν χρειαστεί να γίνουν επαναλαµβανόµενες εκλογές, ενώ το 46,3% προτάσσει τη λύση της κυβερνητικής συνεργασίας. Υπέρ της αυτοδυναµίας τοποθετούνται συντριπτικά µε 81,9% οι ψηφοφόροι της Ν.∆., ενώ υπέρ της συνεργασίας καταγράφονται κυρίως οι ψηφοφόροι της ΕΛΑΣ, του ΠΑΣΟΚ και της Πλεύσης Ελευθερίας. Περίπου οι µισοί συµµετέχοντες (49,8%) πιστεύουν ότι η παρατεταµένη προεκλογική περίοδος δεν ωφελεί και η χώρα πρέπει να οδηγηθεί σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, έναντι 44,9% που πιστεύει ότι η κυβέρνηση πρέπει να εξαντλήσει την τετραετία και οι εκλογές να γίνουν στον προκαθορισµένο χρόνο.
Οσον αφορά τα κριτήρια της ψήφου, το 58,6% του δείγµατος θα ψηφίσει το κόµµα µε του οποίου τις θέσεις συµφωνεί περισσότερο, ενώ για το 29,5% προτεραιότητα και βασικό κίνητρο είναι το πρόσωπο του υποψήφιου πρωθυπουργού. Μόλις το 7,4% βασίζει την επιλογή του στους υποψήφιους βουλευτές της εκλογικής του περιφέρειας, µε τα κριτήρια να παρουσιάζουν διαφοροποιήσεις εντός των κοµµατικών ακροατηρίων. Το κόµµα επιλέγουν κυρίως οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ, της «Ελπίδας» και του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο υποψήφιος πρωθυπουργός είναι ο πιο καθοριστικός παράγοντας για τους ψηφοφόρους της Ν.∆. και της ΕΛΑΣ.
Τα νέα κόμματα
Τρεις στους δέκα, ποσοστό 30,8% θεωρεί ότι ο Αλ. Τσίπρας µε τη δηµιουργία του κόµµατός του παρουσιάζει ένα νέο πολιτικό σχέδιο που έλειπε από την πολιτική ζωή του τόπου, µε το αντίστοιχο ποσοστό για την «Ελπίδα» της Μ. Καρυστιανού να αποτυπώνεται στο 27,5%. Οι συγκεκριµένες επιδόσεις είναι δηλωτικές του ενδιαφέροντος που έχουν προκαλέσει στο πολιτικό σύστηµα οι νέοι σχηµατισµοί, δεν πρέπει όµως να συγχέονται, ούτε να µεταφράζονται σε δυνητική πρόθεση ψήφου ή εκλογική επιρροή.
Η συζήτηση για το πιθανό νέο εγχείρηµα του κ. Σαµαρά παραµένει ζωντανή, µε τον πρώην πρωθυπουργό να καταγράφει µια πολύ ισχυρή πιθανότητα ψήφου, της τάξης του 2,4%, το οποίο, αν προστεθεί στο 6,8% της αρκετά πιθανής ψήφου, αθροίζει ένα ποσοστό δυνητικής ψήφου που φτάνει στο 9,2%, αυξηµένο κατά περίπου 3 ποσοστιαίες µονάδες από τον Απρίλιο. Θα πρέπει, πάντως, να έχουµε υπόψη µας, όπως έδειξαν και τα πρόσφατα παραδείγµατα των κοµµάτων Τσίπρα και Καρυστιανού, ότι η πρόθεση ψήφου είναι σαφέστατα περιορισµένη σε σχέση µε τη δυνητική και µπορεί να καλύπτει µόνο ένα τµήµα της δεξαµενής που καταγράφεται πριν από την επίσηµη ανακοίνωση ενός κόµµατος.
Το δίλημμα “Σταθερότητα ή πολιτική αλλαγή”
Στο εκλογικό δίληµµα «σταθερότητα ή πολιτική αλλαγή», που φαίνεται να σχηµατοποιείται στον δρόµο προς τις εκλογές, το 38,9% απαντά «σταθερότητα» και το 58,4% «πολιτική αλλαγή». Η σταθερότητα επιλέγεται από το 93,1% των ψηφοφόρων της Ν.∆. και το 34,2% του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι, ωστόσο, όπως και οι ψηφοφόροι των υπόλοιπων κοµµάτων, τοποθετούνται πλειοψηφικά υπέρ της πολιτικής αλλαγής, µε τα υψηλότερα ποσοστά να καταγράφονται στους ψηφοφόρους της ΕΛΑΣ, της «Ελπίδας», της Πλεύσης Ελευθερίας και του ΚΚΕ. Μεταξύ των δύο βασικών διεκδικητών της δεύτερης θέσης, το ΠΑΣΟΚ υπερέχει της ΕΛΑΣ όσον αφορά το στελεχικό δυναµικό, το κόµµα όµως του κ. Τσίπρα εκλαµβάνεται ως ο βασικός φορέας της πολιτικής αλλαγής. Ενδιαφέρον και σηµαντικές διαφοροποιήσεις παρουσιάζει η συγκριτική ανάλυση µε βάση το δίληµµα «σταθερότητα vs πολιτικής αλλαγής», µε όσους επιλέγουν το δεύτερο να τάσσονται σαφώς υπέρ του νεοσύστατου κόµµατος, ενώ στο ζήτηµα της αξιοπιστίας µεταξύ των δύο ηγετών έχουµε σχεδόν ισοψηφία.
Δημοσκόπηση GPO: Η πρόθεση ψήφου
Στον πίνακα της πρόθεσης ψήφου, η Ν.∆. µε αυξηµένη συσπείρωση αποτυπώνεται στο 26% έναντι 25% της προηγούµενης µέτρησης, η ΕΛΑΣ επίσης αυξάνει τις δυνάµεις της από το 13,2% στο 14,5%, ενώ πτωτική συνεχίζει να είναι η τάση για το ΠΑΣΟΚ, που από το 10,8% βρίσκεται σήµερα στο 10,2%. Σηµαντική και γρήγορη πτώση 2,3 µονάδων για την «Ελπίδα», που αποτυπώνεται πλέον στο 6,9% από το 9,2% της πρώτης καταγραφής, ενώ πτωτικά συνεχίζει να κινείται και η Πλεύση Ελευθερίας, µε το ποσοστό της να αποτυπώνεται στο 3,8%. Τέλος, ελαφρά άνοδος καταγράφεται τόσο για την Ελληνική Λύση όσο και για το ΚΚΕ, µε 8,2% και 8%, αντίστοιχα.
Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά
